Column
Eén beroep. Honderd verantwoordelijkheden.
Lativa Möhlen ·
Soms ben ik begeleider. Soms ben ik thuiskapster zonder diploma, maar mét geduld en vertrouwen.
Soms ben ik stylist. Soms binnenhuisarchitect. Soms de monteur van een afstandsbediening die al drie maanden “het niet doet”.
Soms ben ik coach. Soms vraagbaak. Soms ben ik de boksbal, op de dagen dat het even te veel wordt.
Soms ben ik het laatste beetje hoop, precies wanneer iemand dacht dat alles op was. Soms ben ik de duidelijkheid wanneer alles om iemand heen onduidelijk is.
Soms ben ik verhuizer. Soms financieel adviseur. Soms ben ik de strenge ouder, vol liefde maar zonder omwegen.
Soms ben ik raadgever, zelfs als je nooit om advies hebt gevraagd. Soms ben ik jouw ondertiteling in je eigen film, omdat je zelf de woorden even niet kunt vinden.
Soms ben ik degene die net het verschil weet te maken.
Soms ben ik de storm. Maar negen van de tien keer ben ik de rust daarna.
Soms zit ik met een bewoner midden in een crisis. Soms midden in een lachbui. Soms midden in een verhaal, dat nooit eerder écht gehoord werd.
Soms ben ik planner. Soms schoonmaker. Soms regel ik meer dan waarvoor mijn uren ooit geschreven zijn. Maar hé, dat is zorg.